حادثه بیمارستان امام خمینی(ره) قابل چشم پوشی نیست

سلامت نیوز:وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفت: خطایی که در مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) اتفاق افتاده است قابل چشم پوشی نیست. به گزارش سلامت نیوز به نقل از صداو سیما،دکتر سیدحسن قاضی زاده هاشمی در حاشیه جشنواره چشم پزشکی و علوم بینایی شمس در جمع خبرنگاران افزود: در این اتفاق نوزادی حادثه بیمارستان امام خمینی(ره) قابل چشم پوشی نیست سه بار تا حد مرگ، نفس و قلب را از دست داده بود اما او را احیا کردند اما اشکال این بود که بخشی از سرم قندی که به نوزاد وصل بوده است زیر جلد می رود و باعث سوختگی پوست می شود. وی گفت: این سرم زیر جلد نشت کرده بود و باید بررسی شود کسانی که مقصر بوده یا کم توجهی کرده اند با آنها برخورد انضباطی مطابق قانون شود. وزیر بهداشت افزود: البته من از همه دوستانی که برای احیای این نوزاد تلاش کردند تشکر می کنم ولی در عین حال خطا قابل چشم پوشی نیست چون گاهی اوقات خطا اگرچه کوچک اما می تواند عوارض جدی به دنبال داشته باشد. وی گفت: نظم، انضباط، دقت و انصاف بخشی از وظیفه ماست و امیدواریم شاهد این گونه حوادث نباشیم. وزیر بهداشت افزود: همیشه در کار اداری کم وکاست وجود دارد و نظارت همیشه باید جدی باشد و اگر قصور و تقصیری بود به نحوی برخورد شود که بازدارنده باشد. قاضی زاده هاشمی گفت: اکنون هیئتی در حال رسیدگی به این موضوع هستند و به نحوی تصمیم گیری خواهد شد که بازدارنده باشد و حقی از کسی ضایع نشود. وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در ادامه در واکنش به این گفته که برخی پیامک زده اند و گفته اند در اجرای طرح پزشک خانواده درمانگاه ها به خاطر یک سرماخوردگی ساده ۶۰ یا ۷۰ هزار تومان می گیرند، گفت: پیامک نمی تواند مبنای سؤال باشد و باید با سند نشان بدهید در چه درمانگاهی یا چه مسئولی این مقدار پول طلب کرده است. وی افزود: طرح پزشک خانواده به خوبی پیش می رود و در حاشیه شهرها برای ۱۱ میلیون نفر و همچنین در شهرهای زیر صد هزار جمعیت این طرح را مستقر کرده ایم و همانطور که ۳ سال و نیم پیش گفتم اجرای کامل این طرح ۱۰ تا ۱۵ سال طول می کشد. قاضی زاده هاشمی گفت: ما تخصص پزشک خانواده را نیز راه اندازی کرده ایم که در دو سال آینده نزدیک به۸۰ تن دانش آموخته می شوند.

Powered by WPeMatico

خطر فروریختن اعتماد بین بیمار و پزشک

سلامت نیوز: سال ۹۵ بی شک سال پرمخاطره ای برای پزشک ها بود؛ مخاطره هایی که ناگهانی و تعجب آور بود اما همه آنها واقعیت هایی دردناک بودند نه از آن حیث که وقوع آنها اتفاقاتی حاد بودند بلکه از آن جهت که گویا نماینده های ناملایمات، خطاها و اشتباهات جامعه پزشکی به الزام باید در چنین دوره ای سر باز می کردند تا پزشک ها نه تنها با یک چالش بزرگ شغلی مواجه شوند بلکه با یک وضعیت بسیار خاص نیز دست به گریبان شوند. بخشی از جامعه پزشکی که در سال ۹۴ توانسته بود با لابی ها، رایزنی ها و حتی تهدید های کاری و موقعیتی جلوی پخش و تولید سریال در حاشیه را متوقف کند، به تعبیری به همان اندازه تحکمی اکنون توانسته در برابر خواسته و توقع جامعه سطح متوسط ایرانی قد علم کند. براین مبنا به نحوی وارد سال ۹۵ شدند که گویی نباید کسی ایراد و انتقادی از آنها بکند. تجربه توقف تولید این سریال درست در شرایطی که طنز ماجرا به الزام، برجسته سازی های خاص و دراماتیک و هنری خودش را داشت اما در اغلب موارد بیان واقعیت هایی را سبب شده بود که به عینه در جامعه هم دیده می شد و مضاف بر آن تجربه آنها در اغلب خانه ها قابل ملاحظه بود. از عمل بینی، فک و گونه گرفته تا انرژی درمانی و… گرایش پزشک ها به تنوع شغلی و مهارت های درآمدزا نظیر مسایل زیبایی و لاکچری های زیبایی محور، ایجاد مراکز مدرن و شیک ترک اعتیاد یا تاسیس فله ای مراکز ترک اعتیاد از فرط وجود معتاد یا مشاغل دیگر نظیر برج سازی ها و خانه و ویلاسازی ها و ورود به مقوله تجارت دارو و لوازم جراحی تنها نمونه هایی معمول و طبیعی اما از رویکرد جامعه شناسی مشاغل، نمونه هایی موجود از معضلات تاسفبار در جامعه پزشکی بود. از سویی دیگر خودمداری بسیاری از پزشکان به منظور عدم پذیرش موارد و بندهایی در الگوی سلامت که از ثمرات ارزشمند وزارت بهداشت دولت بود نیز تا جایی به پیش رفته بود که گله گذاری های مقامات ارشد وزارت بهداشت را نیز به همراه داشت. با چنین اوضاعی در سال جاری جامعه پزشکی وارد جریان تازه ای از حیات خود شد که نه تنها تامل برانگیز است بلکه می توان آنها را به عنوان متعلقاتی در تحقیقات اجتماعی نیز مورد واکاوی قرار داد. آغاز بحران جامعه پزشکی کجا بود؟ مرگ عباس کیارستمی و حواشی پزشکی آن، رفتار تناقض آمیز گروه پزشکانی که خود را با اعمال حرکاتی مشابه و غیرمتعارف تا سطح بسیار پایینی تنزل دادند، ایراداتی که هرازگاهی به گوش می رسید تا برخورد شنیع و به دور از انسانیت پزشکی در استان اصفهان در مواجهه با چهره مایوس و زخم دار کودکی که نیاز به بخیه داشت و توان پرداخت پولش از سوی پدر تا عمل جراحی اشتباه روی دست مجروحی، درآوردن اشتباهی کلیه یک بیمار، عمل اشتباه پای یک نوزاد و… در همین چند ماهه اخیر که جز تاسف چیز دیگری به همراه ندارد، همه نشان از بروز شکافی عمیق میان بخشی از جامعه پزشکی با عموم جامعه به خصوص طبقه متوسط رو به تنزل اقتصادی دارد. همچنین شکاف میان حرفه پزشکی با امر اخلاقی مبتنی بر قسم بقراطی را به همراه داشت. این موارد بدون شک نه تنها نمی توانند نوید فصل نوینی در احیای مجدد عملکرد مطلوب این طبقه در قبال اجتماع باشند بلکه به همان میزان نیز بی توجهی به آن یا حتی برداشت ناصواب از آنچه بسا می تواند و توانسته بحران های بسیار جدی تر و ناموزونی را در جامعه رقم بزند. اتفاقا مبنای بحث موجود از همین جا نشات می گیرد. بیان واقعیتی که بعد از همه فراز و نشیب های خاص خودش وضعیت ارتباطی میان جامعه و پزشکان را تحت الشعاع خود قرار داده است. مدتی پیش با استناد به اطلاعیه و اعلان درون سازمانی، سازمان نظام پزشکی درخصوص مسلح کردن جامعه پزشکی به لوازم دفاع شخصی، اقدام کرد. پزشکانی که دارای کارت و شماره نظام پزشکی هستند با ارائه مدارک لازم می توانند سلاح هایی نظیر شوکر، گاز اشک آور را با مجوز خریداری و تحویل گیرند. بالطبع این لوازم دفاع شخصی نیز برای مزین کردن دکوراسیون منازل یا اتاق های جراحی و مطب ها نیز نمی تواند کاربرد داشته باشد و با داشتن مجوز انتظامی در صورت لزوم آنها شرایط و حق دفاع از خود را خواهند داشت. (تصویر اطلاعیه موجود است) ماجرا بسیار ساده هم نیست. به هیچ وجه در وهله اول حس همدردی و محقانه برای پزشکان نیز در ذهن و احساس افراد ایجاد نمی شود. کافی است قدری عمیق به این مساله نگاه کنیم تا عمق تاسف و شرم داستان مشخص شود. چه کسانی صلاحیت و اجازه استفاده از سلاح های دفاعی مصوب را دارند؟ این قانون به نوبه خود امر بعیدی نیست. نه تنها در ایران بلکه در اغلب کشورهای دنیا کسانی بنا به وضعیت شغلی و حرفه ای خود نیاز به داشتن لوازم دفاعی بوده و هستند و چه بسا قانون به آنها اجازه استفاده از این لوازم را صرفا به جهت متواری شدن یا زمینگیر کردن اشخاص مهاجم می دهد. تجار، افراد ثروتمند، هنرمندان و حتی ورزشکاران نیز می توانند برحسب نوع زندگی و ترددهایشان دارای چنین لوازمی باشند. مدیران ارشد دولتی و حتی بخش خصوصی نیز از دیگر استفاده کنندگان و متقاضیان این لوازم هستند اما استفاده پزشکان از این ابزار؛ سوالی است که نشان از وضعیت یا دست کم تغییر وضعیت ثابت پیشین را می دهد. پزشکانی که تا دیروز براساس اصل اخلاقی و تقدس شان حرفه ای خود همراه و همدم بیماران بودند، پزشکانی که امین ترین فرد در نسبت با بیمار بوده و هستند و باید باشند، امروز ضمن برجای بودن همه موارد انسانی و عاطفی، با سلاح دفاعی خود دارای یک پرده امنیتی یا بهتر بگوییم پرده بی اعتمادی از بیماران و مراجعه کنندگان و حتی همراهان بیمار هستند. گویا از سوی مردم و بیماران بنا بر تهدید بوده و هست. تهدید ممکن است یا از جانب بیمار صورت گیرد، یا از جانب همراهان بیمار، آن هم در شرایطی که به مطالبات معمول خود در نزد پزشک یا بیمارستان ها و مراکز درمانی نرسند. نکته جالب این است که بنا بر قاعده های مرسوم، تمام مراکز درمانی بزرگ دارای انتظامات و ارگان های حراستی در راستای همین ایجاد حس امنیت بوده و به نوعی وظیفه ایجاد امنیت برعهده آنهاست. پس باز به نوعی به دیواری برمی خوریم که چرایی این وضعیت را به چالشی مضاعف می کشاند. قاعده دیگری نیز می تواند در اینجا مطرح شود که خود نشان دهنده عمق شکاف طبقاتی در میان جامعه پزشکی است. درست در شرایطی که بسیاری از پزشکان بخش دولتی و حقوق بگیر در سخت ترین وضعیت موجود در مناطق محروم و با کمترین میزان درآمد در حد کارمندان و کارگران مشغول انجام وظیفه هستند و حتی معوقه های چندین ماهه داشته و دارند و گاه گاه در خبرها، درخصوص اعتصاب و گله گذاری آنها در راستای دریافت حقوق های ماهانه شان اشاره می شود، در یک سوی این شرایط بحرانی حضور دارند و در سوی دیگر پزشکانی که از چنان درآمدهای کلانی بهره مند شده و می شوند که حفظ درآمد و سرمایه هایشان ضرورت استفاده از وسایل دفاعی را برای آنها لازم می داند. این شرایط چگونه به وجود آمده است یا چه عللی دارد. این مساله اگرچه در جایگاه خود طرح بحثی مناسب و مهم است اما در واقعیت بدون هیچ شک و تردیدی وجود تفاوت هایی نابجا را نشان می دهد که حل آنها، بی شک هزار بار از صدور مجوز برای استفاده از لوازم دفاعی مهم تر و ارجح تر است. پس عدم هدایت مساله به سمت آسیب های خطرناک حتی در جامعه پزشکی در اولویت نیست. حرفه پزشکی و قسم متعهدانه در برابر جامعه با هر غرض و عنادی که با حرفه پزشکی مواجه شویم به هیچ وجه نمی شود و نمی توان از شان و ارزش این حرفه حیات بخش فروکاست. تعهدات حرفه پزشکی در تقابل عینی با جامعه چنان جایگاهی دارد که بی هیچ تردیدی بیانگر تقدس ذاتی این شغل است. علم پزشکی از پزشکان انسان هایی فرهیخته می سازد که غیر از همه ارکان شغلی، آنها گوهرهایی ارزشمند برای جامعه خود و حتی همه انسان ها تلقی می شوند. این ارزش برای جامعه ای به مثابه جامعه ما که در بحران های اجتماعی و معرفتی خود، جامعه علم و سوادزده ای است، حتی پا را فراتر از وضعیت حداقلی گذاشته و پزشکان را به منادیان علم و ادب و دانش حتی در مقوله های علوم انسانی نیز تبدیل کرده است. به عنوان مثال همه ما دست کم شاهد بوده و هستیم، تعبیرها و تلقی های اجتماعی و حتی سیاسی پزشکان از اوضاع جامعه برای بسیاری از مردم هنوز هم به عنوان کلامی مصوب، درست و متقن تلقی و برداشت می شود. همان گونه که پزشک برای بیمار خود نسخه سلامتی صادر می کند به همان میزان هنوز برای اغلب افراد نظر اجتماعی و سیاسی پزشکان به عنوان حرفی قابل اثبات و صحیح به دور از هرگونه خطایی تلقی می شود. در چنین اوضاعی که معرفت پزشکی قابل سرایت به سایر مسایل نیز می تواند باشد و هنوز علم یک پزشک برای مردم عادی نقطه و نکته ای کاملا صحیح و درست است، بی شک مسلح شدن پزشک می تواند شان اجتماعی او را نیز تحت الشعاع قرار دهد. شاید جامعه پزشکی غافل از این نکته مهم باشد اما مسلح کردن آنها نشان می دهد که در سال های اخیر شان پزشک تا چه حد وحشتناکی دستخوش تغییرات و تحولات رو به افولی بوده که متاسفانه درمانش نیز سخت است. اکنون کسی که مرهم و علاجگر دردهای بیمار بوده و می تواند باشد و حتی منبع ایده و تعلیم به متقاضیانش است در ناخودآگاه بیمارش این نکته را حک می کند که هروقت اراده کنم یا تو درمقام بیمار اگر اراده بر گلایه و شکایت از من را داشته باشی می توانم با تو برخورد کنم. در واقع شاید بتوان گفت، مسلح شدن پزشک به ناچار او را در موقعیتی فراتر به لحاظ اقتدار منفی در مواجهه با بیمار قرار می دهد. برای مثال پزشک یکی از بیمارستان های پایتخت که در پاسخ به اظهارات یکی از کارگردان های معروف سینمای ایران به راحتی نوشته ای بر دست می گیرد و او را به وضعیت عدم تعادل فکری از فرط استفاده مواد مخدر صنعتی و سنتی متهم می کند به همان راحتی می تواند در صورت مسلح بودن در برابر گله و حتی پرخاش یک بیمار ناآگاه از شرایط موجود یا خانواده او، دست به گاز اشک آور ببرد یا با اسلحه شوکر او را از خود براند یا به اصطلاح سرجایش بنشاند. یا نوع دیگر اتفاق نیز صادق است. در شرایطی این چنینی یا حتی برای مثال تصور بیماری که آگاهی از مسلح بودن پزشک خود داشته و به هیچ عنوان نمی تواند درد خود را مستقیم به پزشکش انتقال دهد یا او را در شفای درد خود سهیم بداند، تصور کنید، به خوبی متوجه خواهید شد که چه شکاف عمیقی در انتظار ارتباط جامعه پزشکی و بیماران و اطرافیان آنهاست. متولیان چنین اقدامی حتی اگر ذره ای به رسالت های پزشکی و درمانی اعتقاد دارند، تصور چنین شرایطی نیز دشوار است، چه رسد به آنکه پزشکانی را فرض کنیم که در ساختمان سازمان نظام پزشکی در صف خرید و دریافت وسایل دفاع شخصی خود هستند یا مترصد ثبت نام اینترنتی برای دورنماندن از این قافله نشسته اند. حتی تصور چنین وضعیتی خود بزرگ ترین ضربه بر هویت و شان پزشکی در جامعه ایرانی است تا چه برسد به آنکه بخواهیم تصوری واقعی و حقیقی از این وضعیت داشته باشیم. دفاع از چنین طرحی بی شک نشان می دهد که اعتبار و نگرانی از اعتبار حرفه پزشکی تا چه حد به نگرانی بدل شده که بنا بر حفظ و احترام به آن توانسته چنین اقداماتی را به مرحله اجرا برساند. تاریخ پزشکی معاصر ما نیز تاکنون چنین صف آرایی پزشکان در برابر مردم را به خود ندیده است. شرایط گواه دیگری نیز دارد. کافی است در کنار عملکرد جامعه پزشکی در ماه ها و سال گذشته به این مساله نگاهی دوباره بیندازیم. برخی فرآیندهای رفتاری پزشکان، به هردلیل ممکن در سال گذشته یا سال پیش از آن علیه ساختارهای عرفی و اجتماعی بوده است و این موضوع بیش از هرچیزی موید ایجاد تغییر و اصلاح در بدنه پزشکی کشور است و نه مسلح کردن آنها. شاید لازم است بار دیگر بپرسیم در وضعیت موجود علت اساسی بروز چنین قواعد و دستورالعمل هایی عجیب و نه چندان مناسب، چه چیزی می تواند باشد؟ به جای طرح ریزی و استحکام حس دوستی و محبت در میان بیماران و پزشکان، رویه را به سمت و سوی مخالف کشیدن، جز بروز حس نگرانی در جامعه هیچ چیز دیگری را به ارمغان نمی آورد. مگر آنکه سازمان متولی امر پذیرفته باشد که این وسایل به هیچ عنوان در تقابل با بیماران و خانواده های آنها استفاده نخواهد شد که در این صورت فرضیه پیشتر مطرح شده مبنی بر فعالیت های اقتصادی و کلان پزشکان وجهه ای دیگر می یابد. پس در شرایطی که حتی یک گزینه مناسب و جدی در راستای توجیه این اقدام وجود ندارد به نظر می رسد فروکاستن بار و ارزش اجرایی این دستورالعمل باید به نحوی صورت گیرد که شان جامعه پزشکی با بحران مشروعیت اجتماعی روبه رو نشود که درآن صورت به هیچ عنوان ایجاد صداقت و مودت پزشکان با جامعه به راحتی محقق نخواهد شد.

Powered by WPeMatico

اثرات منفی اتهام دزدی به پزشکان

سلامت نیوز: کدام یک دزدترند؟ پزشکان یا خودروسازان داخلی ؛ این سوالی با پیشداوری و قضاوتی مشخص است که در ویديويی از مخاطبان پرسیده شد؛ سوالی که از پیش اتهام دزدی را درباره دو قشر از جامعه مطرح می کند. اطلاعات درباره سوابق موسسه سازنده این ویدیو به ساخت چندین مستند با گرایش سیاسی خاص محدود می شود؛ مستندهایی همچون؛ میراث آلبرتا ١و٢ ، یزدان تفنگ ندارد ، مهارشده ، دوپینگی ها ، قرار لیلا و فرهنگ ترافیکی مردم تهران . پیش از این عباس زارع نژاد ، مشاور وزیر بهداشت اهداف این ویديو را تخریب، تهمت، دروغ و هر آن چه ضد اسلام و ضد فرهنگ دانست و سازمان نظام پزشکی هم اقدام به شکایت از این موسسه در مراجع قضائی کرده است. به گزارش سلامت نیوز، روزنامه شهروند در ادامه می نویسد: اما مطرح کردن چنین اتهاماتی به جمع زیادی از مردم کشور با چه اهدافی صورت می گیرد و چه آسیب هایی به اعتماد عمومی مردم وارد خواهد کرد؟ این همان سوال هایی است که متخصصان پزشکی و اجتماعی به آن پاسخ دادند. اختلال جامعه در بازیابی حقیقت مصطفی آب روشن جامعه شناس و عضو انجمن جامعه شناسی ایران، سوال این ویديو و شیوه ورود آنها به بحث را مغالطه سوال مرکب می داند. او در این باره می گوید: طرح پرسش این موسسه و شیوه نظرسنجی آن را می توان از سه منظر مورد واکاوی و نقد قرار داد. طرح این گونه سوالات متضمن نوعی پیشداوری و پذیرش مقدماتی نادرست است که به مغالطه سوال مرکب مشهور است. در این شیوه مغالطه آمیز، پرسشگر از روی مقدمات و استدلال نادرستی که به پرسش شونده القا می کند، قصد دارد که به نتیجه دلخواه خود برسد؛ زیرا در بین گزینه ها انتخابی برای سلامت عملکرد خودروسازان و قشر پزشکان وجود ندارد. به طوری که قبل از هرگونه پژوهشی برچسب دزدی را به هر دو گروه مورد مطالعه نسبت می دهد و این گونه یافته ها و تعمیم آن از منظر روش شناسی و علمی باطل است. این جامعه شناس در ادامه می گوید: دومین ایرادی که به این موسسه وارد است، این است که بر چسب دزدی به تمام افراد حقیقی و حقوقی از منظر نظام کیفری جرم تلقی می شود؛ زیرا حیثیت اجتماعی پزشکان و خودرو سازان مورد تعرض قرار گرفته است. پیش از این و پس از رسانه ای شدن چندین مورد خطای پزشکی، تلاش ها برای تخطئه جامعه پزشکی صورت گرفته است که ویديوی مورد انتقاد وزارت بهداشت، آخرین مورد از چنین برخوردهایی است. پیامدهای اجتماعی و اثرات سوء این روش و شیوه برخورد چه خواهد بود؟ عضو انجمن جامعه شناسی ایران در پاسخ به این پرسش، از لطمه واردکردن به اعتماد جامعه سخن می گوید: اما نکته سوم آثار و پیامد های اجتماعی این شیوه شبهه افکنی است که متاسفانه این گونه برخوردهای غیراخلاقی، اعتماد اجتماعی را در میان جامعه آماری بیماران دچار چالش بزرگی می کند زیرا در مبحث پزشکی افراد جامعه دچار نوعی اختلال در بازیابی حقیقت می شوند؛ در واقع وقتی ما همه پزشکان را با برچسبی مشترک، دزد قلمداد می کنیم عملا اعتماد اجتماعی به پزشکان دچار تزلزل می شود، در حالی که اعتماد مهم ترین عنصر در رابطه پزشک و بیمار است و تأثیر بسزایی در اثربخشی درمان و همچنین، رضایت پزشک و بیمار دارد. اثر فيلم كوتاه تخريبي عميق و ماندگار نيست اصغر مهاجري ، جامعه شناس و مدرس دانشگاه تهران هم درباره ماهيت اين فيلم به اهداف خاص اينگونه محصولات رسانه اي اشاره می کند و به شهروند می گوید: امروزه در تمام جهان چه در كشورهاي توسعه يافته يا كشورهايي مثل ما، آن چيزي كه حركت هاي رسانه اي را پشتيباني و توليد مي كند، كليد واژه اي به نام منافع است، يعني ارزش هاي اقتصادي بر هنر، فرهنگ و رسانه تاثيرگذار است اما اين هدف خود را خيلي زيبا و ماهرانه آراسته مي كند و به اسم ديگر مطرح مي شود. مهاجري از كالبدشكافي و تبليغ هاي غيرمستقيم حرف مي زند: بعد از كالبدشكافي اين حركت هاي رسانه اي، متوجه مي شويم كه اين نظام منافع گروهي را تامين كرده و تبليغ غيرمستقيم داشته است. اين نوع پرسشگري كه در اين ويديو هست، هم در اين مقوله دسته بندي مي شود. بنابراين در مواجهه با اين جريان بايد ديد كه پشت پرده جريان چه گروهي از تخريب اين دو گروه نفع مي برد. البته نوع سوال ها هم كاملا نشان دهنده هدف جريان است چون سوال هاي علمي جهت گيري ندارند. اينگونه جريان سازي ها اغلب از سوي نهادها يا گروه هاي خاص و با هدف خاصي طراحي مي شود كه يا منافع صنفي و يا منافع يك نهاد مستقل را دنبال مي كند. در اين مصاحبه پرسيده مي شود كه پزشكان دزدتر هستند يا خودروسازان؟ كه اين سوالات كاملا سوءگيرانه است و مبناي پرسشگري علمي ندارد. او درباره نتايج و تأثير اين ويديو بر روي مردم كه حالا هم در رسانه ها دست به دست مي شود، توضيح می دهد: قطعا نتايج عميقي بر سرمايه اجتماعي ندارد. البته بخشي از سرمايه هاي اجتماعي را كاهش مي دهد و دچار فرسايش می کند، اما خيلي عميق و ماندگار نيست. اين كار زماني تأثیر ماندگاری دارد که تكنيك هاي زيادي در آن به كار برده شده باشد. اين جامعه شناس البته در يك نماي كلي معتقد است كه سرمايه اجتماعي در ايران به طور جدي با فرسايش روبه روست: آمار و ارقام نگران كننده اي در اين زمينه وجود دارد، مثلا عددهاي شاخص بي اعتمادي در ايران بسيار بالاست. مردم خيلي جاها بي اعتماد هستند كه نشانه خوبي از سرمايه اجتماعي نيست، به همين دليل هم افزايش سرمايه اجتماعي به عنوان مسأله مهم اجتماعي در ايران رصد مي شود. البته نقد به جامعه پزشكي از خيلي وقت قبل با سريال مهران مديري آغاز شده است و در مورد شركت هاي خودروسازي ايراني هم اين جريان وجود داشته است، ضمن اينكه عددهاي مرگ و مير و تصادفات جاده اي به هيچ وجه قابل دفاع نيست. بنابراين نقدها و بي اعتمادي ها وجود دارد، اما كاري كه در روزهاي گذشته منتشر شده، تاثير ماندگار و زيادي بر آن ندارد. بهترین تمییز دهنده جامعه است سیدمرتضی خاتمی ، نائب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس هم درباره آثار سوء این شیوه برخورد به شهروند می گوید: این موضوع قبل از آنکه به جامعه پزشکی آسیب وارد کند به جامعه خبرنگاری و اطلاع رسانی لطمه وارد می کند و خود این جامعه باید مسائل را پایش کند. انتشار این قبیل مسائل به صورت گزینشی قطعا تاثیر سویی بر مردم نمی گذارد چرا که مردم خادمان خود را می شناسند و این گزارش به حدی واضحا سوء است که بیشترین اثرات سو ء را متوجه خود تهیه کنندگان و جامعه خبری می کند و اساساکار نادرستی است. واژگانی وجود دارد که در جامعه و دین ما نسبت آنها نگاه بدی وجود دارد و قراردادن آنها در کنار پزشکان تاثیری بر اعتماد مردم به این جامعه فرهیخته نخواهد داشت. او درباره بعضی از موارد مشکوک به خطای پزشکی که زمینه ساز انتقاداتی از جامعه پزشکی شده هم می گوید: در پرونده مرحوم کیارستمی که از هنرمندان فرهیخته جامعه بودند، خانواده آنها اذعان دارند که چه خدمات پزشکی بزرگی در داخل کشور انجام گرفت و در نهایت این هنرمند در خارج از کشور درجریان اقدامات دیگرجان خود را از دست دادند. آن شخصی که به عنوان یک هنرمند چنین بحث ناصوابی را برای اولین بار مطرح کرد به نظرم خودشان را درمعرض آسیب قراردادندو جامعه پزشکی دراین خصوص امتحان خود رابه خوبی پس داده است؛ هرچند که خطای انسانی در همه جای دنیا ومنجمله در کشور ما با ضریب پایین تری از جامعه بین المللی وجود دارد ولی این دلیل نمی شود که بخواهیم همه را به یک چوب برانیم و این دور از شأن جامعه است. انتقاد باید وجود داشته باشد و انتقاد به شیوه درست کمک کننده است اما تخریب با انتقاد متفاوت است. خاتمی در پاسخ به این سوال که کمیسیون بهداشت و درمان چه برنامه ای برای مقابله با چنین هجمه هایی دارد، می گوید: پزشکان وعناصر خوب ما بهترین مدافع حیثیت جامعه پزشکی هستند. عده ای که به صورت سازمان یافته و نه دلسوزانه و منتقدانه برخی مباحث را مطرح می کنند جامعه آنها را تمیز می دهد.البته نظام پزشکی به سهم خود و در جای خود این دفاع را انجام می دهد ولی بهترین تمیزدهنده جامعه است که قضاوت نهایی را شکل می دهد. ما هم به عنوان نمایندگان مردم وظیفه داریم که از اقشار جامعه از جمله جامعه پزشکی دفاع کنیم . به دنبال شلوغ كاري هستند ايرج خسرونيا ، رئيس انجمن متخصصان داخلي، این ویدیو را یک حرکت سیاسی می داند که نیت آن سوء استفاده از عواطف مردم است. این پزشک در توضیح سخنان خود به شهروند می گوید: جامعه پزشكي اين ماجرا را يك حركت سياسي می داند چون مجموعه اي كه اين ويدیو را منتشر كرده است، هيچ نوع سابقه فرهنگي روشنی ندارد و حتي وزارت ارشاد هم از نوع فعاليت آن بي خبر است. به نظر مي رسد اين گروه خاص كه اصلا مردمي نيست، قصد برداشت سياسي از اعتقادات و عواطف مردم را دارد. آنها مي خواهند عليه پزشكان و خودروسازان جو سياسي به وجود بياورند چون هيچ گروه يا آدم عاقلي با دزد خطاب كردن جامعه پزشكان و خودروسازان به نتيجه اي كاربردي براي جامعه نمي رسد. كساني كه اين ويدیو را منتشر كرده اند، فقط به دنبال شلوغ كاري هستند. البته بخشي از اين مشكل هم به ما و مسئولان برمي گردد. وقتي يك نماينده مجلس از پشت تريبون به راحتي عليه جامعه پزشكي صحبت مي كند و هر چه مي خواهد مي گويد و برخي نقص ها را در بوق و كرنا مي كند، طبيعي است كه دستمايه سوءاستفاده برخي افراد سودجو يا افراد ناآگاه قرار مي گيرد تا آنها با روش هاي گوناگون موضوع را مطرح كنند. خسرونیا که ریاست هیأت بدوی سازمان نظام پزشکی را هم بر عهده دارد، نتیجه چنین برخوردهایی را آسیب به رابطه پزشک و بیمار می داند و معتقد است که جامعه از چنین برخوردهایی دچار لطمه می شود: مردم و بيماران تنها كساني هستند كه از اين ماجرا ضرر مي كنند. كسي كه فردا يك جراحي سخت قلب دارد، چگونه مي تواند با اين تصور به اتاق عمل برود و قاعدتا او به واسطه اين جريان، اعتماد عميق و حقيقي به عمل پزشكي خود ندارد. كسي كه با اميد بهبود جان، مال و ناموس خود را در اختيار پزشك قرار مي دهد، دچار ترديد مي شود. البته معتقدم كه مردم ما به قدري آگاه هستند كه تحت تاثير اين جريان سازي ها قرار نمي گيرند و فكر نمي كنم مشكل جدي براي او ايجاد شود. به هرحال كسي كه بيمار است به رمال و دعانويس مراجعه نمي كند و حتما درمان قطعي خود را نزد پزشك دنبال مي كند و اين موضوع براي مردم ما روشن است. اين نوع حركات در كشورهاي ديگر معمولا دستمايه اعتصاب هاي خياباني و شلوغ كاري است. حال اين افراد هم به دنبال جريحه دار كردن جامعه پزشكي يا خودروسازان هستند تا در نهايت اين اعتصابات را رقم بزنند.

Powered by WPeMatico

وزارت بهداشت خطای تیم درمانی در ماجرای نوزاد ۲۹ روزه را تأیید کرد/ ۳ مسئول عزل شدند

سلامت نیوز: رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت بهداشت با اشاره به اینکه خطای تیم درمانی در ماجرای نوزاد ۲۹ روزه تأیید شده است، گفت: ۳ فرد خاطی در این زمینه عزل شدند. به گزارش سلامت نیوز، عباس زارع نژاد، رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت بهداشت در گفت وگو با فارس، در ارتباط با خطای تیم درمانی در مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره) که سبب سوختگی پای نوزاد شده بود، اظهارداشت: خطای صورت گرفته در این زمینه تأئید شده و تاکنون ۳ فرد خاطی از سمت خود عزل شدند. وی افزود: تیم وزارت بهداشت این موضوع را بررسی کرد و متأسفانه گزارش کذب اعلام شده بود. این در حالی است که روز گذشته روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران طی جوابیه مفصلی موضوع را به طور کلی انکار کرده و گزارش خبرگزاری فارس را نادرست و آن را داغ کردن تنور رسانه عنوان کرده بود.

Powered by WPeMatico

واکنش رییس مجتمع بیمارستانی امام خمینی به اخبار ترخیص نوزادی که دچار سوختگی شده بود

سلامت نیوز: در پی انتشار اخباری مبنی بر ترخیص نوزادی که در بیمارستان دچار سوختگی شده بود، رئیس مجتمع بیمارستانی امام خمینی، توضیحاتی را ارائه کرد. به گزارش سلامت نیوز، دکتر خراسانی در گفت وگو با ایسنا، در این باره گفت: ۲۸ روز پیش یعنی روز ششم بهمن ماه مادر این نوزاد دچار مسمومیت حاملگی شده و جنین نیز دچار افت ضربان قلب شده بود. بر این اساس عمل سزارین برای او انجام شد و به دلیل وضعیت نامناسبی که نوزاد داشت در اتاق عمل عملیات احیا نیزبرای او صورت گرفت که خوشبختانه موفقیت آمیز بود و نوزاد در بخش ان. آی. سی .یو بستری شد. وی افزود: روز دوم مجددا نوزاد در بخش ان. آی. سی .یو دچار مشکلات تنفسی می شود و به همین دلیل دوباره عملیات احیا برای او انجام می شود و درمانش هم همچنان ادامه می یابد. مجددا در روز چهارم نیز نوزاد دچار ایست قلبی تنفسی شده و تیم فوق تخصصی نوزادان بیمارستان او را احیا می کنند و اقدامات درمانی فوق تخصصی برایش انجام می دهد. خراسانی ادامه داد: از طرفی عملیات احیا با فشار و ماساژ قلبی همراه است و احتمالا طی این عملیات، آنژیوکت (سوزن) سرمی که به بدن نوزاد متصل بوده به دلیل اینکه رگ های نوزادان ظریف است، بیرون می آید و مقداری از سرم زیر پوست پای نوزاد می رود. به طوری که روز بعد اثر این اتفاق بر روی پوست پای نوزاد مشاهده می شده است. البته تاکید می کنم که چنین اتفاقاتی به دلیل ظریف بودن رگ های نوزادانی که در ان. آی. سی .یو بستری هستند طبیعی است. رئیس مجتمع بیمارستانی امام خمینی با بیان اینکه درمان ها بر روی نوزاد مذکور ادامه پیدا می کند، گفت: درباره سیاه شدن پوست نوزاد نیز با پزشکان متخصص و فوق تخصص اطفال مشورت کردیم به طوری که ۱۵ مشورت در این زمینه صورت گرفت و حتی پزشک فوق تخصص نوزادان این نوزاد را چندین بار معاینه کرده است. باید توجه کرد که فکر پزشک برای چنین نوزادانی ابتدا نجات جان آن هاست و در روزهای اخیر که خطر جانی این نوزاد رفع شده، پزشکان دیگر نگران حیات او نبودند و روی زخم پوستش تمرکز کرده بودند. بر این اساس نظر پزشکان این بود که از آنجایی که ممکن است انجام عملیات جراحی برای این نوزاد با توجه به شرایط جسمانی اش خطرناک باشد، زخم پوستش را فعلا تحت نظر بگیریم و بعد از گذشت مدت زمانی او را مورد عمل جراحی قرار دهیم. وی اظهار کرد: امروز پزشک متخصص نوزادان با خانواده این نوزاد صحبت کرده و زخمش هم پانسمان شده است. در عین حال برای اینکه عفونت های بیمارستانی این نوزاد را دچار مشکل نکند بیمار را مرخص کردیم. البته حدس پزشکان ما این است که این زخم به تدریج کوچک تر می شود و بعد از آن در صورت نیاز آن را جراحی می کنیم. چنین مواردی را اصطلاحا درمان های نگهدارنده می گویند. بنابراین ترخیص این نوزاد کار درستی بوده است. خراسانی با تاکید بر اینکه همه این اقدامات توسط تیم درمانی انجام شده و در اختیار رئیس بیمارستان نیست، گفت: اینکه در برخی از اخبار گفته اند رئیس بیمارستان عصبانی شده وبیمار را مرخص کرده است به هیچ وجه صحت ندارد. باید بگویم که بخش نوازدان ما از افتخاراتمان است و رسانه ها باید این افتخارات را به مردم نشان دهند. چرا که در یک بیمارستان متخصصان ما نوزادان ۷۰۰ یا ۸۰۰ گرمی را زنده نگه می دارند بنابراین رسانه ها نباید هجمه وارد کنند. رئیس مجتمع بیمارستانی امام خمینی همچنین گفت: بنابراین رئیس بیمارستان اجازه ندارد در کار ترخیص بیماران دخالت کند بلکه پزشک معالج در این زمینه تصمیم می گیرد. حال ما باید از پزشکی که بیماری را از مرگ حتمی نجات داده تشکر کنیم نه اینکه به او هجمه وارد کنیم.

Powered by WPeMatico

حقوق دریافتی متخصصان ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلیون است/ اجرای طرح تحول سلامت دچار مشکل شده است

سلامت نیوز: سخنگوی وزارت بهداشت در بازدید از جام جم در خصوص اجرای طرح تحول سلامت، گفت: به دلیل محدودیت های مالی و عدم برخی از همکاری ها در اجرای بسته ها جدید دچار مشکل شدیم. به گزارش سلامت نیوز، ایرج حریرچی در گفت و گو با جام جم آنلاین بیان کرد: در رابطه با حقوق های نجومی که بسیار در این رابطه بحث شد می توان گفت در وزارت بهداشت حقوق های نجومی وجود نداشته است. در جلسه ای که وزیر بهداشت در حضور مقام معظم رهبری به موضوع کارانه ها در آن اشاره کردند بیان شد، حقوق های نجومی آنچه که مراد می شود که فردی در قبال کار مدیریتی و اداری که دارد دستمزدهای نجومی گرفته است خیر اینگونه نیست و حتی یک نفر هم در وزارت بهداشت حقوق نجومی دریافت نکرده است. وی ادامه داد: آنچه که مورد بحث قرار گرفت موضوع کارانه بود، کارانه رقمی است که پزشک با تعرفه دولتی ارائه خدمت می کند و درصدی از آن به پزشک پرداخت می شود ناگفته نماند این موضوع از سال ۷۴ تا به امروز اینگونه بوده است. اخیرا که این مسائل بسیار مطرح شد شورای حقوقی دستمزد بررسی هایی را در این رابطه انجام داد و روش پرداخت به کلی تغییر کرد. به گفته حریرچی، در دولت اخیر طی بررسی های شورای حقوقی دستمزد، مصوبه ای را ابلاغ کرد که نظام پلکانی شکل گیرد به عبارت دیگر زمانی که دریافتی ها بالا رفت و درصد پرداختی ها پایین آمد شورای حقوقی دستمزد ۱۰درصد از هر پله را در پرداخت کاهش دهد. سخنگوی وزارت بهداشت گفت: اخیرا یکی از وزیران اسبق بهداشت در رابطه با درآمدهای متخصصین گفته بود درآمد متخصصین ایرانی ۷ برابر متخصصین امریکایی است . در این رابطه حریرچی، اظهار کرد: در آمد متوسط یک متخصص آمریکایی سالانه ۲۸۰ هزار دلار(۱میلیارد و ۱۲۰میلیون تومان) است. آیا پزشکان ما درآمدی حدود ۷میلیارد در سال دارند؟ متخصصین ما بعد از طرح تحول سلامت متوسط دریافتیشان حدود ۱۰۰ الی ۳۰۰ میلیون است. ممکن است در مناطق محروم که فقط یک پزشک قرار دارد و در ماه ۵۷۰ عمل را انجام می دهد بیش ار این مقدار دریافت کند و راه کنترل دریافتی بالای این پزشک این است که پزشکان بیشتری را تربیت کنیم تا در مناطق محروم فقط یک پزشک را قرار ندهیم. حریرچی افزود: طرح تحول سلامت که بنا، به تعابیر وزارت بهداشت جهانی متناسب با مستنداتش منتشر می کند برای رسیدن به یک پوشش همگانی سلامت است. برای رسیدن به این پوشش همگانی تعاریف، راهها و برنامه زیادی باید محقق شود که حتی در اکثر کشورهای توسعه یافته فقط تعداد اندکی از کشور ها به این پوشش همگانی دست پیدا کرده اند و رسیدن به این برنامه بسیار زمان بر است. وی افزود: رسیدن به پوشش همگانی سلامت حداقل و در بهترین شرایط ۱۰ الی ۱۲ سال به طول می انجامد. کشورهای غربی که در چند دهه اخیر به پوشش همگانی سلامت دست پیدا کرده اند ۳۰ الی ۴۰ سال روی برنامه های دراز مدت خود کار کرده اند. حرکت به سمت پوشش همگانی سلامت و تمامی مسائل بهداشتی و درمانی مردم اعم از پیشگیری، ارتقای سلامت، غربالگری، درمان و توانبخشی را پوشش می دهد و همچنین محافظت مالی از مردم کشور را فراموش نکنیم. این یک راه طولانی و زمان بر است. حریرچی اظهار کرد: ۷۵ الی ۸۰ درصد عوامل موثر در سلامت مردم خارج از حیطه وزارت بهداشت و درمان است بدین معنا که رسیدن به پوشش سلامت همگانی نیازمند یک دستاورد فرابخشی و بین بخشی است، راهبردی که وزارت بهداشت در این راستا در پیش گرفته است طبق برنامه های از پیش تعیین شده و مبتنی بر اسناد بالا دستی و قوانین مربوطه بود که از پنجره سیاسی که در ابتدای دولت یازدهم بوجود آمد استفاده کرد. به عبارتی دیگر دکتر روحانی در یکسال اول ریاست جمهوریشان به اندازه ۳۲سال قبل روسای دولت هایی که وجود داشت در رابطه با سلامت صحبت کردند، بنابراین موضوع پنجره سیاسی مبتنی بر ۲ عامل است. رئیس جمهور سلامت محور بود و دیگری صحبت حذف یارانه های غیر هدفمند و تبدیل آن به به یارانه های هدفمند بود. یکی از مصداق های عینی این موضوع سلامت است. در ادامه تاکید کرد: بنابراین وزیر بهداشت و مدیران وزارتخانه از این پنجره سیاسی استفاده کرده و برنامه طرح تحول سلامت را مطرح کردند و در ادامه مصوبات لازم را از دولت، حمایت های مالی را از مجلس گرفته و این حرکت را آغاز کردند. وزارت بهداشت از لحاظ شروع بسته ها در سال اول و اواسط سال دوم بسیار راضی بوده و همچنین از لحاظ ادامه کار تا به این لحظه از بُعد دستاوردهایی که به مردم داشته نیز راضی است اما واقعیت این است که به دلیل محدودیت های مالی و عدم برخی از همکاری ها در اجرای بسته ها جدید دچار مشکل شدیم. وی تصریح کرد: وزارت بهداشت به تمامی تعهدات و میثاق هایی که با مردم بسته بود وفادار است و امیدواریم در سال آینده با دستورات رئیس جمهور، قول هایی بیمه و دولت و علاوه بر آن با قانون برنامه ششم بتوانیم آن راه ۱۰ الی ۱۲ساله را با طراحی های صورت گرفته همچنان ادامه دهیم.

Powered by WPeMatico